منظور از نسبت نقدینگی چیست؟

منظور از نسبت نقدینگی چیست؟

مفهوم نسبت نقدینگی 

 

نسبت نقدینگی (Liquidity Ratio) از نسبت‌های مالی است که ازحاصل تقسیم پول نقد و معادل‌های نقدی و اوراق بهاداری که قابیلت نقد شوندگی داشته باشند بر بدهی‌های جاری، به ‌دست می‌آید.
این نسبت آزمون نقدینگی شرکت است که برای محاسبه آن کل وجوه نقد و اوراق بهادار قابل‌ خرید و فروش در بازار را جمع می‌کنند و آن را بر کل بدهی‌های جاری تقسیم می‌کنند.

 

کاربرد نسبت نقدینگی
 

از نسبت نقدینگی  که جزو فاکتور های مالی می باشد جهت تعیین میزان توانایی شرکت برای اجرای تعهدات و نیز پرداخت بدهی های کوتاه مدت، استفاده می شود.

نسبت نقدینگی بالا نشان دهنده این است که حاشیه امنیت شرکت بیشتر است و توان پرداخت پس بدهی های کوتاه مدت را دارد. 
افزایش نسبت نقدینگی به شکلی که به بالاتر از حد تعیین شده برسد نشان می دهد که شرکت توانایی کافی در جذب سرمایه و منابع خارجی ندارد و یا نتوانسته به درستی بر روی دارایی های خود سرمایه گذاری کند.

 

انواع نسبت های نقدینگی

 

1) نسبت جاری

 

ساده ترین نسبت نقدینگی، نسبت جاری است که برای محاسبه این نسبت دارایی های جاری بر بدهی های جاری تقسیم می شود.
دارایی های جاری به دارایی هایی گفته می شود که به یک دیگر تبدیل می شوند و در صورت نیاز در مدت 1 سال می توان آن ها را به پول نقد تبدیل کرد.
بدهی های جاری به بدهی هایی گفته می شود که موعد پرداخت آن ها کمتر از 1 سال است.

 

 

 

نسبت جاری بالا نشان دهنده اطمینان خاطر طلبکاران است به این دلیل که اصل سرمایه خود به همراه سود آن را از شرکت دریافت خواهند کرد.

جهت تعیین حد مناسب برای دارایی های جاری فاکتورهای بسیاری دخیل هستند از جمله:

 

  1. نوع فعالیت

  2. نسبت جاری

  3. دارایی های جاری

  4. اوضاع کلان اقتصادی

  5. ترکیب اعتبار و موقعیت شرکت

 

تحلیل گران عدد مناسب برای نسبت جاری را عدد یک (1) می دانند.

 

2) نسبت آنی یا سریع

 

این نسبت در مقایسه با نسبت جاری سخت تر محاسبه می شود.
برای محاسبه این نسبت فهرست دارایی هایی که در مقایسه با پول نقد از قدرت نقد شوندگی کمتری برخوردارهستند از دارایی های جاری شرکت کسر می شود.

 

 

نسبت آنی بالا نشان دهنده دو فاکتور مهم هستند که از مدیریت نادرست یا محافظه کاری با اغراق در تامین نقدینگی جاری می شود:

 

  1. اعتبار دهندگان کوتاه مدت دچار هیچ مشکلی نخواهند شد.

  2. نقدینگی یا مطالبات شرکت بسیار زیاد است.

 

پایین بودن نسبت های جاری نشان دهنده هشداری برای پرداخت های کوتاه مدت است.
اگراین نسبت کمتر از یک باشد ممکن است شرکت نتواند بدهی های کوتاه مدت خود را سر موعد پرداخت نماید.

 

3) نسبت پول نقد

 

در این نسبت موجودی کالا، دارایی های جاری و حساب های دریافتنی نادیده گرفته می شوند.
اگر شرکتی به میزان کافی توانایی نقد شوندگی نداشته باشد حتی با وجود سوددهی بالا به مشکل بر می خورد.

 

 

 

در این مقاله آموختیم که با نسبت‌های نقدینگی می‌توان بررسی کرد که آیا یک شرکت می‌تواند به تعهدات مالی کوتاه مدت خود پاسخ دهد یا خیر؟